แสงสีขาวอันเรืองรองจรัสนั้น.......เปรียบได้ดั่งแสงอันเปี่ยมสุข..แห่งเหนือห้วงสรวงสวรรค์.....
สีดำขลับตั้งรับนั้นดั่งฐานตั้งมั่น...ที่จะผลิตพลังรับขับบรรเลงมนต์เพลงอันแสนสุข..เพื่อที่จะ
ให้ผู้ที่อยู่เหนือฐานนั้นได้เปล่งแสงแห่งควาสุขนั้นจนมิรู้เบื่อหน่าย........
พื้นสีเนื้อนั้นดุจถูกมนต์ตราแห่งความสุขสมทั้งหลายทั้งมวล...มาจับแทรกแยกให้อ้าออก..เพื่อที่จะรับแสงแห่งแรงปรารถนานั้นจนถึงสุดๆ
เมื่อแสงแห่งความสุขกดกระหน่ำสมำเสมอดูร้อนแรงไม่หยุด..
ฐานดำนั้นก็จำเป็นที่จะต้องถึงจุด..ตั้งมั่นรับแสงแห่งความร้อนแรงนั้นอย่างมั่นคง......
ซึ่ง ณ จุดนี้ สีเนื้อนั้นพลันแยกอ้าอย่างสุดกำลังเพื่อที่จะช่วยกันรองรับแสงแห่งสุนทรีย์รมณ์นั้น........โอ้สวรรค์ทุกสิ่งล้วนสวยงาม..........
แต่หากต้องมืดมิดไร้ซึ่งแสงแล้วเหล่า.........สีสรรทั้งมวลคงมลายหายสิ้น....
แสงแห่งโคมไฟนี้...งดงามนัก........
!!!!!ดูแลดีดีนะ....การไฟฟ้า..................................
 |
|
[จ. 19 ม.ค. 2552 - 20:51 น.]