(D)
เมื่อเช้าผมไปโรงพยาบาลสมิติเวช สุขุมวิท 49 ไปเยี่ยมเพื่อนนักเรียนรุ่นเดียวกันที่เป็นหมอ แต่ต้องไปเป็นคนไข้เส้นโลหิตเลี้ยงสมองตีบ ทำให้ซีกขวาเริ่มหมดความรู้สึก จะเป็นอัมพาตเอา เพื่อนโชคดีที่เมียก็เป็นหมอสังเกตเห็นความผิดปกติที่ปาก จึงรีบเรียกรถพยาบาลมารับ เข้ารักษาเพียงฉีดยา ฯลฯ ไม่ต้องผ่าตัด ถ้าเส้นเลือดเลี้ยงสมองแตก ต้องผ่าตัด อาการดีขึ้นแล้ว โรคนี้หมอบอกว่าถ้าสังเกตเห็นและพาไปพบหมอ ภานใน 3 ชั่วโมง โอกาสหายเกือบเต็มร้อยครับ ทุกท่านโปรดอย่าประมาท คราวนี้มาเข้าเรื่องตามหัวข้อนะครับ
ทีสถานีอนามัยชนบทแห่งหนึ่ง ซึ่งมีแต่หมอ และพยาบาลปฏิบัติหน้าที่แค่สองคน วันนั้นเป็นวันศุกร์คนไข้เข้ามาให้รักษามากจนหมอและพยาบาลเหนื่อยมากไม่มีโอกาสพักผ่อนเลย (น่าสงสาร) ใกล้เลิกงานตอนเย็น ก็มีชายสูงอายุคนหนึ่งเดินเข้ามาด้วยท่าทางเห็นชัดว่า อ่อนเพลียมาก เข้าพบพยาบาลก่อนพบหมอ
พยาบาล - ลุงอายุเท่าไร
ลุง - 59 ปี
พยาบาล - ทำไมดูอ่อนเปลี้ยเพลียแรงอย่างนี้
ลุง - วันวัน ข้าต้องเดินทางมากไปหาบูชาพระเครื่องพระบูชามาออกต่อเลี้ยงชีพ
ฯลฯ
พยาบาล - เรื่องหลับนอนกับเมียลุงล่ะ
ลุง - ข้านะไม่อยากยุ่ง แต่อีแก่ข้าที่บ้านซิมันเบื่อๆอยากๆ ปกติก็วันเว้นวัน
ฯลฯ แล้วลุงก็ไปหาหมอสักพัก ออกมาหาพยาบาลคนเดิม
พยาบาล(ด้วยความยุ่งและเหนื่อย) - ลุงหมอจ่ายยาให้ ไปจ้ดการตามที่ฉันเขียนไว้หน้าซอง 4 เวลาทุกวัน วันศุกร์หน้ามาหาหมอใหม่นะจะดูว่าดีขึ้นไหม
ลุง - เออ ขอบใจ
แล้วลุงก็รับยาไป 7 วันต่อมา สถานที่เดิม แต่คราวนี้คุณลุงต้องโดนหามปีกขึ้นมาพบพยาบาล เพราะเพลียหมดแรงจนเดินแทบไม่ไหว ด้วยความตกใจอย่างยิ่ง พยาบาลถามทันที
พยาบาล - ลุงไม่ได้กินยาที่ให้ไปเหรอ อาการถึงทรุดหนักอย่างนี้
ลุง - (ก่อนตอบ) โยนซองยาที่พยาบาลให้ไปลงบนโต๊ะ ปรากฎว่ายายังเต็มซอง
พยาบาล - (ฉุนแล้ว) อะไรกันนี่ลุง ทำไมไม่กินยา
ลุง - อ้าว ต้องกินด้วยเรอะ
พยาบาล - ต้องกินซี่ เช้า เม็ด กลางวัน เม็ด เย็น เม็ด และก่อนนอน อีกเม็ด ที่ฉันเขียนไว้ไง
ลุง - (ร้อง) เฮ้ย มันไม่ใช่อย่านั้นนี่ เอ็งลองอ่านดูซิว่าเอ็งเขียนหน้าซองยาว่าอย่างไร
พนาบาลหยิบซองยาขึ้นมาอ่านดู พร้อมกับหน้าถอดสี เพราะเธอเขียนผิด เขียน ม ม้า เป็น ย ยักษ์ ครับผม
 |
|