(D)
......ถ้ามันพูดได้ มันจะพูดว่า......
กระทะ :: เปิดไฟเบา ๆ หน่อย ร้อนนะโว้ย
ไฟฉาย :: วันไหนที่เธอหมดแสงสว่างขอให้เธอคิดถึงฉันเป็นคนแรก
ยกทรง :: เมิงจะเอาฟองนํ้ามายัดทําไมวะ....ยอมรับความจริงหน่อยดิ
โทรศัพท์ ::
หนวกหูว่ะ...พูดอยู่ได้ ปากเหม็นด้วย
โลงศพ :: สุดท้ายพวกเมิงก็ได้มานอนกับกุ
เข็มทิศ :: หลงสิ เมิง
แก้ว :: จับเบาๆ หน่อยสิ แตกเมื่อไหร่มิงเจ็บ!
ระเบิด :: มีความสุขมากใช่ไหมที่เห็นกุแตก....โรคจิตว่ะ
ผ้าเช็ดหน้า :: นํ้าตาพอไหว นํ้าหมาก นํ้าลาย...ไม่เอานะโว้ย!
กระสอบทราย ::
พี่ครับ...ผมไปทําอะไรให้พี่เจ็บแค้นนักหนาเนี่ย
กีตาร์ ::เล่นไม่ดีมาโทษกุว่าสายเพี้ยน
ลูก ฟุตบอล :: เล่นกันจนกุระบมไปหมดแล้วโว้ย..เตะกันไปเตะกันมาอยู่ได้อยากได้กุชั่วครั้ง ชั่วคราวทั้งนั้น เชยชมสมเท้าแล้วก็เตะกุส่ง..... เวร!
มีด :: หั่นหมู อย่างง่ายดาย แต่หั่นเธอออกจากใจ...ยากจัง
พัดลม :: มึงเย็น กุร้อน
แอร์:: บิลค่าไฟมา...โทษกุทั้ง ปี
นํ้าแข็ง :: แค่เธอเอามือมาจับ ตัวฉันฉันก็แทบละลายคามือเธอแล้ว
รองเท้า :: เดินดูทางหน่อย สิวะ...เหยียบขี้หมาจนไ ด้ซวยเลยกุ...เต็มตีนมึง แต่เต็มหน้ากุ เลย!
ลูกอม :: เทคนิคการใช้ลิ้นของเขา ทําเอาฉันละลายเลย......
เข็มฉีดยา :: ไม่ต้องกลัวนะจ๊ะที่รัก มันเจ็บเหมือนมดกัดเอง
เข็มฉีดยา (2) ::ไอ้เด็กเวรนี่.....ร้องอยู่ได้จะกลัวทําไมแค่เข็ม แม่มิงตี เจ็บกว่ากุอีก
ปฏิทิน::เรามีเวลาอยู่ด้วยกันแค่ปีเดียวเองนะครับ...เด๋วมึงก็ทิ้งกุ
หวี :: ลุง...มีแค่นี้เอามือลูบ ก็ได้ 55+
เก้าอี้ :: โอ้ว...ตูดช้างหรือคน วะเนี่ย!!???
รีโมท :: เราอยู่ในภาวะที่โดนกดดันอย่างหนัก ลูกไก่ในกํามือชัดๆ ถ่านหมดก็ทุบกุ บีบกุ
ถุงยาง :: ช่วงเวลาแห่งความสุข...มันช่างน้อยซะจริง | 
(
[ศ. 27 ก.พ. 2552 - 07:03 น.]