| หัวข้อกระทู้ : คุณค่าของขาเมา............( ยืดสักครั้ง..ก็ยังดี) |
(D)
ขี้เมานายหนึ่งเดินโซซัดโซเซถอยหน้าถอยหลังอย่างไร้จุดหมาย
ชีวิตคนเราก็เท่านี้ กลับบ้านเมียก็ด่าเช้าด่าเย็น..เลิกงานกินเหล้าเข้าบ่อน..เริงนารีสำราญบานฤทัยกว่ากันเยอะ....
วันนี้เลิกงานกินเหล้า..เงินหมดแล้ว..ยังไงวันนี้ต้องกลับบ้าน..เมียด่าก็ยอมละวุ๊ย..
ขณะกำลังจะเลี้ยวเข้าบ้าน..เจอขอทานคนหนึ่งใส่เสื้อผ้าขาดวิ่น..เนื้อตัวมอมแมม..นั่งขอทานอยู่ข้างถนน..
พี่ชายครับ..เมตตาด้วยครับผมหิวเหลือเกิน..วันนี้ข้าวสักเม็ดยังไม่ตกถึงท้องเลยครับ ขอทานวิงวอน
เอ..ไม่เคยเห็นนี่หว่าเอ็งมาขอทานตั้งแต่เมื่อไรเนี่ยยยย....อ๊อกกกก.. ขี้เมาถาม
เพิ่งมาวันนี้ครั้งแรกครับ...ผมไม่มีเงิน..ผมหิว..เมตตาผมด้วยครับ ขอทานตอบ
เอ่อ..ข้ามีอยู่สิบบาท..จะให้เอ็ง.แต่ขอถามหน่อย..เอ็งกินเหล้าหรือป่าวววววว่ะ ขี้เมาถาม
ไม่กินครับ..ผมไม่กินเหล้าครับ ขอทานตอบ
งั้นเอ็งเล่นการพนันหรือป่าว ขี้เมาถาม
ผมเล่นการพนันไม่เป็นครับขอทานตอบ
แล้วเอ็งเที่ยวผู้หญิงบ้างป่าวว่ะขี้เมาถาม
โธ่!!!!พี่..จะกินเข้าไปยังไม่มีเลยผมจะเอาเงินที่ไหนไปเที่ยวผู้หญิง ขอทานตอบ
ชะช้า....เอาละวะ.เองเอาไป 10 บาทข้าให้แต่เอ็งอย่าเพิ่งไปไหนนะเอ็งรอเดี๋ยว..เดี๋ยวพี่มาให้อีก ขี้เมาบอกพร้อมยื่นตังค์ให้ 10 บาทแล้วรีบเดินเข้าบ้านไปโดยเร็ว..
ขี้เมาเดินออกมาอีกทีพร้อมดึงมือผู้หญิงคนหนึ่งตามมาด้วย...เขารีบดึงมือผู้หญิงคนนั้นมาที่ขอทาน...
นี่ๆๆๆๆ..เธอดูซะยาหยี..ไอ้เนี่ยนะ..เหล้ามันก็ไม่กิน..การพนันมันก็ไม่เล่น..ผู้หญิงมันก็ไม่เที่ยว...แล้วเธอดูซิว่ามันดีกว่าฉันตรงไหน...เธอเลิกด่าฉันเช้า-เย็น เสียทีนะ
ขี้เมาโยนตังค์ให้ขอทาน 20 บาทแล้วเดินยืดเข้าบ้านไป
 |
|
|
[พ. 18 มี.ค. 2552 - 21:51 น.]