 (D)
นั่งดื่มเพียง..คนเดียว..แสนเปลี่ยวเหงา
มองตัวเรา...นี่หนอ..สุขพอใหม.
ขาดมิตรแท้..ร่ำสุรา..หาชื่นใจ..
อันเพื่อนตาย...หาง่ายยิ่ง..จริงๆเรา..
อันเพื่อนกิน..ยิ่งหายาก..มากเลยหนา..
เพื่อนฉันมา..ตายจาก..พรากพาเหงา..
เมื่อวัยเพิ่ม..เริ่มคิด..จิตยามเมา..
พวกเพื่อนเก่า..ที่เคยกิน..มันสิ้นลม..
เรียกมากิน..ก็ไม่มา..ไอ้ห่..เอ๊ย..
หลายคนเลย..เพื่อนตาย..ให้ขื่นขม..
อยากกินเหล้า..กับเพื่อนรัก..สักแบนกลม..
ต้องมาตรม..ดวงจิต..คิดถึงมัน..
ก็มึงเป็น..เพื่อนตาย..หายจากโลก..
กูก็โศก..ขาดเพื่อนกิน..สิ้นสุขสันต์..
อันเพื่อนกิน..นั้นหายาก..อยากรำพรรณ..
เพื่อนตายนั้น..มึงจะตาย..ทำไม..วะมึง..
 |
|