ครั้งแรกในชีวิต ประหม่า และเกิดความกลัวเกรง กับกรรมการที่รับ พระ มีความคิดว่า เขาคงเก่งมาก เป็น "เซียนใหญ่ แน่แน่" (เดี๋ยวนี้ ไม่เกิดความรู้สึกนั้นเลย)
หลังจากเขารับพระของเราไปแล้ว ก็หวังแค่ขอให้พระเราแท้ก็พอ ไม่สนใจรางวัลหรอกครับตอนนั้น
รับพระคืนพร้อมรางวัล ดีใจมากๆครับ
สมัยที่ผมส่งพระประกวดครั้งแรก คนยังไม่มากมายเช่นปัจจุบันครับ เดี๋ยวนี้ ถ้าไม่ใช่งานใหญ่จริงๆ ผมไม่สน และ เซ็ง สุดๆ ครับผม
 |
|