(D)
คำสอนเรื่อง . . .ปฎิบัติบูชา
ท่านเจ้าคุณนรรัตนราชมานิต
พระพุทธเจ้าท่านตรัสว่า "ปฏิบัติบูชาเป็นบูชาอย่างเลิศสูงสุด" คือ ปฏิบัติตามคำสั่งสอนของพระองค์ เป็นการบูชาอย่างถูกพระทัยและเป็นการสนองพระคุณพระพุทธเจ้าอย่างสูงสุด คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าที่เป็นหลักหัวใจสำคัญที่สุดก็คือ ทางกาย วาจา ใจ ทิฏฐิ ความเห็นด้วยปัญญา
1. ศีล - คือการฝึกกาย วาจา ให้สุภาพ อ่อนโยน นิ่มนวล ละมุนละไม ไม่มีเวร ไม่มีภัยกับใครๆ เป็นเหตุให้ผู้ประสบพบเห็นเกิดความรัก ความเอ็นดู ความเมตตา กรุณาปรานีและเกรงใจ ศีลเป็นเสน่ห์สำคัญให้เกิดความรัก ความเอ็นดูกรุณาปรานี ช่วยอนุเคราห์-สงเคราะห์ ให้สำเร็จกิจที่ประสงค์ได้อย่างนี้
2. สมาธิ - คือการฝึกหัดใจให้อ่อนโยน สุภาพ นิ่มนวลละมุนละไม ไม่อยู่ใต้อำนาจของความอาฆาต พยาบาท โลภ อิจฉาริษยา ความลุ่มหลงมัวเมา ความหดหู่ ซบเซามึนซึม ท้อแท้อ่อนแอ เกียจคร้าน สะดุ้งหวาดกลัว ตื่นเต้น ประหม่า ฟุ้งซ่านรำคาญใจ และความสงสัยลังเลเงอะๆ งะๆ ไม่แน่ใจเหล่านี้ เมื่อจิตมีอำนาจอยู่เหนืออารมณ์ฝ่ายต่ำที่กล่าวมานี้แล้ว เป็นเหตุให้จิตใจสดชื่น แจ่มใส ปลอดโปร่ง เข้มแข็งกล้าหาญเด็ดขาด เป็นเหตุให้เกิดอำนาจทางจิต เป็นเสน่ห์ที่จะดึงดูดใจผู้ที่ได้ประสบพบเห็น ให้เกิดความรัก ความเมตตาเอ็นดู กรุณาปรานี และเกรงใจ ช่วยสงเคราะห์-อนุเคราะห์ เป็นเหตุให้ประสบความสำเร็จกิจที่มุ่งหมาย
3. ปัญญา - คือการพิจารณาให้เห็นคนทุกชั้น เป็นเพื่อนทุกข์ เกิด-แก่-เจ็บ-ตาย รักสุขเกลียดทุกข์ ร่วมสุขร่วมทุกข์ หัวอกอันเดียวกันทั้งนั้น เป็นเหตุให้เกิดความรักความเอ็นดู ความเมตตา กรุณาปรานี ซึ่งจะแสดงออกมา ทางจิตใจและกายวาจา เป็นเหตุให้ผู้ประสบพบเห็นทุกชั้น วรรณะที่เกี่ยวข้องติดต่อในสังคม เกิดความรัก ความเอ็นดู ความเมตตา กรุณาปรานี ยินดีช่วยสงเคราะห์ให้สำเร็จกิจที่สมประสงค์
ที่มา : หนังสือ เรียนธรรมะ บูชาพระสุปฎิปันโน
_________________
เซือในสิ่งที่เฮ็ด เฮ็ดในสิ่งที่เซือ | 
[จ. 04 พ.ค. 2552 - 09:01 น.]