กระดานข่าว www.g-pra.com : แสดงรายละเอียดในกระทู้

ผมทำเป็นนั่งเล่นเกมส์มือถือต่อไป แต่สายตาก็ยังคงเหลือบไปมองมันเป็นระยะ จริงๆแล้วนะ ผมว่ามันไม่เหมือนเกย์เลย ผมมองยังไงมันก็ไม่ใช่เกย์อ่ะ ท่าทางการพูดการจา จริตจะก้านต่างๆที่ชาวสีม่วงควรมี แต่มันดั้นไม่มีเลยอ่ะ แล้วทำม้ายยยทำไม มันถึงเอาเป็นเอาตายกับการที่จะเอาผมเป็นเมียให้ได้ .................คำว่าเมียที่มันเข้าใจมันแปลว่าอะไรกันแน่วะ....
"ไอ่เป็ด เสร็จแล้ว" ผมสะดุ้งผ่าง
"อะไรของเมิง ว่าวเหรอ" มุขลามกเด็ก ต่ำกว่า 18 อ่านผ่านไปเลยครับ
"กับข้าวเว้ย มาแ**กมา ๆๆ จุๆๆมาๆ" มันทำท่ากระดิกนิ้ว
"กรูไม่ใช่กระต่ายนะเว้ย"
"อย่าให้กรูออกแรง หรือต้องไปอุ้มมาแ**ก ป้อนให้ด้วยดีมั๊ย" มันทำท่าจะเดินมาหาผม ผมกระเด้งอย่างอัตโนมัติ
"ไม่ต้องเว้ย กรูไม่ได้ง่อย"
..........................................................................
กับข้าวง่ายๆสไตล์บ้านไร่ถูกจัดเรียงกับพื้น
1.ผัดผักบุ้งใส่หมู
2.ผัดพริกแกงหมูถั่วฝักยาว 2จานนี้เป็นสิ่งที่ผมภูมิใจที่สุดในชีวิต เพราะหั่นหมูเองกับมือ
3.ไข่เจียวบ้านนา มันว่าอย่างนั้น
จานข้าว 2 จานพร้อมช้อนแสตนเลสถูกมันจัดแล้วยื่นมาให้ ข้าวเปล่ามันก็แกะมาให้จากถุงที่น้ามันเอามาให้ สรุป ผมนั่งเฉยๆ แหะๆ...............................................

อาหารถูกวางอยู่บนพื้น แต่ด้วยความที่ไม่ค่อยชินเลยดูเก้งก้าง อาจทำให้มันรำคาญลูกตา
"มานี่ ถือจานขึ้นเอามือรองข้างใต้แบบนี้ (แมร่งร้อนอ่ะ ข้าวมันร้อน) จะกินอะไรเมิงก็ตักใส่จาน ไม่มีส้อมนะ เอามือเขี่ยๆเอาก็ได้ แมร่ง ไอ่เด็ดในเมืองเอ้ย"
"กรุไม่ได้แกล้งนี่หว่า สาดดด"
ผมตักกับข้าวใส่จาน ด้วยความหิวเลยตักเข้าใส่ปากทันที
"อ่า หู่ๆๆๆๆ" ผมเอามือปัดปาก
"ร้อนๆ" มันยื่นขันน้ำให้
"อ่ะ ปากพองกันพอดี กินขันเดียวกับกรูไม่เป็นไรนะโว้ย กรูไม่ได้เป็นไวรัส เอ ถึง แซด"
........................................................................
ผมสังเกตเห็นตอนมันกินข้าวมาหลายครั้งแล้ว มันจะกินเร็วมาก ผึบผับ ๆ แล้วก็ตักกับนิดเดียวอ่ะ ไข่เจียวนิดนึง มันกินข้าวตามเป็น 3-4 ช้อน ผมอ่ะ กินแต่กับ
"อ่ะ ไข่ เมิงกินเยอะๆ จะได้อ้วนๆ" มันตักไข่ให้ผมชิ้นเบ้อเร้อ ส่วนมันตักถั่วในผัดเผ็ดไปนิดเดียว
"ทำไมเมิงไม่กินกับมั่งหล่ะ" ผมถาม
"กินกับเยอะเปลือง....เมิงกินไปเหอะ" มันยังคงก้มหน้าก้มตากินถั่วฝักยาวต่อไป
"กรูกินไม่หมดหรอก แมร่ง เอาไป กินเนื้อ กินไข่ซะมั่ง จะได้ฉลาด" พอผมพูดถึงฉลาดนึกขึ้นได้
"อ่าวแล้วปลาไปไหนเหรอ กรูเห็นเมื่อกี้" ผมถาม
"กรูคืนน้ากรูไปแล้ว ขี้เกียจทำ มันยังไม่ตาย ฆ่ามันก่อนบวชบาปตายอ่า" มันว่า
"อ๋อ"ผมพยักหน้า และก็ยังคงเห็นมันกินผักบุ้งกับั่วต่อไป ก้มามองจานตัวเอง หมูกับไข่จะล้นออกมานอกจากอยู่แล้ว
"อะไรของเมิงนักหนา ทำยังกะครอบครัวลำเค็ญ" ผมว่า
.........................................................................

"เฮ้อออ อิ่ม" ผมเอามือลูบท้องก่อนหงายหลังตึงลงไปนอนกับพื้น ตามองไปบนหลังจากกระเบื้อง โห จิ้งจก แถวนี้กินอะไรเป็นอาหารว่ะ ตัวเท่าแขน ไม่เห็นเหมือนจิ้งจกบ้านเราเลย เป็นจิ้งจกขาดสารอาหาร วันๆคงกินแต่มด
"555 ฝีมือกรู อร่อยใช่ป่าว" มันทำท่าภูมิใจ
"ปล่าว กรูหิว ตอนนั้นต่อให้กินรองเท้าหนังกรูก็ว่าอะไรแล้วหล่ะ" ปากหมาไปหน่อย แต่จริงก็อร่อยๆจริงๆแหละ มันน่าจะไปเป็นพ่อครัวที่เมืองนอกกับผมเนอะ จะได้มีคนทำอาหารไทยให้กิน ว้าฮ่าๆๆ
ผมได้ยินเสียงก๊อกแก๊กๆ ยกหัวขึ้นมาดู
"อ่าว เฮ้ยกรูช่วยๆ" ผมรับลุกขึ้นช่วยมันเก็บจาน
"ไม่ต้อง นอนไปเหอะ เดี๋ยวกรูเอาไปล้างเอง" อืมมม ดีจริงๆจะได้นอนสบาย แต่ด้วยยังมียางอายอยู่บ้างเลยตามมันไปช่วยล้างจาน บ้านมันมีของที่จำเป็นๆอยู่ อาจเป็นเพราะก็ไม่ใช่บ้านร้างนิ ครอบครัวน้ามันก็มานอนบ่อยๆ
...........................................................................
"เมิงอาบน้ำมั๊ย" มันถาม
"อาบดิ"ผมว่า
"ปะ อาบพร้อมกัน" มันชวน ในขณะกำลังเปลี่ยนผ้าขาวม้า
"ตามบาย กรูอาบทีหลังดีกว่า"ผมไม่กล้าอาบพร้อมมัน
"เมิงแน่ใจนะว่ากล้าอาบ" มันหันมามองตาผม ทำสายคามีเลศนัย
"กล้าดิ ทำไมจะไม่กล้า" ผมยืนกรานเสียงแข็ง
"แน่นะ ...........กรูเตือนเมิงแล้วนะ" อะไรของเมิงวะ ผมหวั่นๆใจ
"เมิงแน่ใจนะไอ่เป็ด ว่าจะกล้าอาบน้ำ ข้างนอกนั่นคนเดียวดึกๆแบบนี้" มันทำเสียงเหมือนรายการชั่วโมงพิศวง
..........................................................................

" ไอ่อ้อย " ผมตวาดลั่น ก่อนเดินไปเบิ๊ดกะโหลกมัน 1ที
"มองอะไรเมิง เดี๋ยวกรูก็ใส่ ชุดนอนอาบน้ำเลยแมร่ง" ยอมรับว่าเมื่อก่อนกับเพื่อนคนอื่นๆ แค่ถอดเสื้อต่อหน้าไม่เคยอาย ตอนอยู่มหาลัย ยังเคยเล่นไพ่แก้ผ้าด้วยซ้ำ(แพ้คนแรกเลย...เพราะเล่นไม่ถนัด แต่หลังจากนั้น กินเรียบ เป็นคนหัวไว คริๆ)
แต่กับไอ่อ้อยนี่มันยังไม่รู้ แค่ใส่เสื้อเชิ๊ตยังไม่กล้าปลดกระดุมเม็ดบนเลย
"เมิงจะอายกรูทะเอี๊ยอะไร ของกรูกับของเมิงก็หน้าตาเหมือนๆกันแหละ แมร่ง" แล้วมันก็เงียบไป............
"ว่าแต่ขอดูหน่อยดิว่า หน้าตาจะเหมือนกันขนาดไหน ไม่แน่เราอาจเป็นพี่น้องที่พลัดพรากกันก็ได้" มันทำตากลุ้มกริ้ม พลางมองมาที่น้องชายผม ผมมองตามสายตามัน
"ไอ่อ้อย ยากส์!!!!!!!!!!!" ผมกระโดดถีบมันทั้งผ้าขาวม้า แต่มันกระโดดออกตัวไปอย่างรวดเร็ว ผมวิ่งไล่เตะตามหลังมัน พื้นบ้านทั้งตึงๆ
"เมิงตายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย"
.......................................................................

ผมวิ่งตามันมากระชั้นชิด แต่ต้องหยุดกระทันหัน ข้างนอกมืดแล้ว ที่สำคัญมืดมากด้วยดีนะที่ผมเบรคทัน ไม่งั้นมีหวังหัวทิ่ม
"มืดหว่ะ เดี๋ยวกรูไปเอาเทียนมาให้" มันเดินหันหลังจะเข้าบ้าน
"ป๊าบ" เข้าให้ ผมเตะก้นมันไปทีนึง มันหันมองมองตาเขียว ก่อนจะทำมือเดียวเจอกรู
"หนาวว่ะ " ผมบ่นกับตัวเองพลางสั่น
เสียงจั๊กจั่นเรไร นกกลางคืนร้องให้ระงม นี่กรูกำลังแสดงหนัง มนต์รักลูกทุ่งอยู่ป่าวว่ะเนี๊ยะ ผมยืนมองอะไรเพลินๆ
"เป็ดดดดดดดดดดดดด"มีเสียงโหยหวนอยู่หลังท้ายทอย ผมหันไปขวับ
สะดุ้งสุดตัว
"เจ้ยยย" ก่อนจะกระโดดออกมา
"ไอ่อ้อย ไอ้บร้า ตกใจหมดกรู" ไอ่อ้อย มันเอาเทียนไขจ่อหน้า หน้ากลัวอยู่แล้ว ยิ่งหน้ากลัวไปอีก
"เดี๋ยวน้ำมันพรายก็ย้อยหรอกเมิง" ผมก้าวขาลงกระไดอย่างระมัดระวังโดยมีมันคอยเอาไฟส่องให้
"เปลวเทียนให้แสง รามคำแหงให้ทาง" ผมบ่นพึมพำเล่นกับตัวเองเพราะนึกถึงพอดี
"เปลวเทียนให้แสง แต่กรูนี่แหละแสบมือ น้ำตาเทียนหยดใส่มือกรู" ผมหันไปมอง ก่อนหลังกลับเดินไปตามทางต่อ
........................................................................

27……………………………………………………………….27

ในที่สุดก็คลำทางมาเจอ โอ่งน้ำฝนตั้งเรียงรายตามชายคาบ้าน ไอ่อ้อยเลือกโอ่งที่มีพื้นปูนซีเมนซ์สี่เหลี่ยมยืนได้คนเดียวเป็นที่อาบ โอ่งฬบอื่นคาดว่าจะเป็นโอ่งน้ำดื่มเลยไม่มีที่ยืน
"อ่าว แล้วกรูจะยืนตรงไหน" ผมถามเมื่อเห็นว่ามันจับจองที่ยืนซะแล้ว
"ก็ขึ้นมายืนกับกรูสิ สาดดด" มันกระเถิบให้มายืนที่ปูนกับมัน
"ไม่เอาอ่ะ" ผมส่ายหัวยิกๆ
"เมิงอย่าท่ามากได้มั๊ยสาด แมร่ง เดี๋ยวก็โดนงูกัดตายหรอก เล่นตัวอย่างกะผู้หญิง เหรอเมิงเป็นกะเทย" โห มันหยามกันอย่างงี้ผมยอมไม่ได้ครับท่าน หาว่าผมเป็นกะเทย แฟนเก่าผมก็พูดอย่างงี้ หลังจากนั้น ผมก็พิสูจน์ให้เธอเห็นว่า กรูเป็นผู้ชายเว้ย ว้าฮ่าๆๆๆ
"เออ ขยับไป" มันขยับที่ให้ผมยืนอีกนิด พลางก้มลงเปิกฝาโอ่ง มันก้มหน้าลงไปในโอ่ง
"เป็ดดดดดดดดด" เสียงสะท้อนออกมาจากโอ่ง ดังก้อง มันเงยหน้าขึ้น
"เมิงเล่นดูสิ" ผมทำหน้างง อะไรของมัน แต่ก็ก้มหน้าลงไปในโอ่ง
"เรียกรูทำเอี๊ยอารายยยยยยยยยย" ผมว่า อิๆ ขำตัวเอง ทำไปได้
"กรูรักเมิงงงงงงงงจังงงงงงงงงงงงง" ผมหันไปมองหน้า ยังไม่ชินกับอะไรแบบนี้ซะที
"อ่าว บอกดิ" มันใช้ให้ผมบอก
"เดี๋ยวเมิงพูดเสร็จกรูปิดฝาโอ่งเลย ไม่ให้มันออกไป ไม่มีใครได้ยินหรอก"
.........................................................................

อย่างที่บอกว่าผมรู้สึกดีกับมัน รู้สึกว่ามีความสุขที่อยู่กับมัน ปลอดภัย อบอุ่น ขำบ้าง แต่ถามว่า กับแฟนเก่าหล่ะ ผมว่าความรู้สึกที่ผมมีต่อแฟนเก่ามันไม่เหมือนกับที่รู้สึกกับไอ่อ้อยน่ะ กับแฟนเก่า ผมอยากปกป้องเธอ อยากทำให้เธอมีความสุข อยากดูแลเธอ อยากที่จะเป็นผู้ให้ แล้วก็รู้สึกว่าเธอเป็นส่วนที่เติมเต็มในชีวิต แต่กับไอ่อ้อย ผมกลับรู้สึกว่าผมต้องการมัน ผมต้องให้มันอยู่ใกล้ก็พอ ดูแลบ้าง ห่วงใยกันบ้างไม่ต้องมาก ผมมีความสุขที่อยู่กับมัน รู้สึกเหมือนไม่ใช่หน้าที่ที่ต้องทำให้มันมีความสุข แต่ที่ทำออกไปมันทำมาจากความจริงใจล้วนๆไม่ได้ฝืนจะเป็นผู้ชายที่ดีแบบที่ทำกับแฟนเก่า กับไอ่อ้อยถึงมันจะไม่ใช่ส่วนที่เติมเต็มในชีวิตผม แต่มันก็เป็นเหมือนน้ำปลา สิ่งที่ผมขาดไม่ได้ในชีวิตนั่นเอง
........................................................................... "พูดสิ" มันพยายามข่มเขาโคขืนให้กินหญ้า
"เอ้ยยๆๆๆ เดี๋ยวๆ เมิงไม่ได้บอกกรูว่าจะเล่นแบบนี้นิ" ผมยังคงเฉไฉ(โดนด่าเละแน่คราวนี้กรู)
"เหอะน่า กรูอยากฟัง นะๆ" มันคะยั้ยคะยอ
"เอ่อ ก็กรูไม่รู้จะบอกยังไงนี่หว่า แมร่ง" มันนิ่งไปพักนึง
ผมก็เงียบ

"งั้นเอางี้ มาเป่ายิ้งฉุบกัน ถ้าเมิงแพ้ แสดงว่าเมิงแพ้ใจกรู เมิงรักกรูแล้ว แค่นี้เมิงไม่ต้องพูดอะไรกรูก็รู้แล้ว(โห เข้าข้างตัวเองอิ๋บอ๋าย) แต่ถ้าเมิงชนะ กรูจะถือว่า กรูเอาชนะใจเมิงไม่ได้ กรูยอมแพ้" ตอนแรกๆ งง ต้องเรียบเรียงคำใหม่ในสมองซะนาน
แล้วผมก็ตัดสินใจเล่นเกมส์ปัญญาอ่อนกับมันอีกครั้ง
........................................................................

ผมตัดสินใจรับคำท้าจากข้าศึก เนื่องจากคิดว่าถ้าขืนยังเฉไฉต่อไปมีหวังโดนจับยัดโอ่งแน่
"เอาดิ กรูสู้ตาย" ผมปั้นมือ กะว่างานนี้เป็นไงเป็นกัน
ผมทำท่าเอาจริงเอาจัง เหยื่อแตกพลั๊กๆ ทั้งที่หนาว หันมองหน้าคู่ต่อสู้ มันยืนกอดอกเหมือนถือไพ่เหนือกว่า งานนี้เป็นไงเป็นกัน สวรรค์เท่านั้นที่จะกำหนด...
"กรูจะออกกรรไกร" อ่าวอ่ะไรของเมิงเนี๊ยะผมงง
"อะไรของเมิงมาบอกกรูทำไม" ผมถาม ในใจนึกว่ามันจะมาไม้ไหน
"กรูบอกว่ากรูจะออกกรรไกร เมิงจะเชื่อกรูรึป่าวตามใจ"
โอ้ยยยยยยยย ตอนนั้นผมเครียดไปเลย เมิงเล่นเกมส์จิตวิทยากับกรูเหรอ ไอ่ hanibal เมิงเล่นอย่างงี้เมิงเอามีดมาจี้คอให้กรูบอกดีกว่า นี่มันไม่ใช่ชะตาสวรรค์แล้วนิหว่า นี่มันเมิงกำหนดเองนี่หว่า ไอ่เลววววววว
สับสนครับตอนนั้นจะเอาไงดี จะเชื่อมันดีรึปล่าว หรือว่ามันจะหลอกเอาอีก ถ้าผมออกฆ้อนไปแล้วมันออกกรรไกรจริงๆ ก็เท่ากับผมทำร้ายความรู้สึกมัน ทั้งที่รู้แล้วว่ามันจะออก กรรไกร
แต่ถ้ามันออกกรรไกรแล้วผมออก กระดาษ ก็เท่ากับยอมรับว่าผมรักมันอะดิ ทั้งที่จริงๆมันอาจไม่ใช่รักแบบที่มันคิดก็ได้ แล้วผมก็ไม่รู้ว่าที่มันพูดว่ารักน่ะ แค่ไหน แบบไหน
จ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
ในใจต่อสู้กันอย่างรุนแรงระหว่าง ฆ้อนกับกระดาษ เมิงคิดเกมส์เฮงซวยนี่ได้ไงว่ะ นี่มันไม่ใช่เกมส์ธรรมดา....................นี่มันเกมส์ชีวิต T-T

เรื่องราวระทึกแล้วครับ เรื่องราวจะเป็นอย่างไรต่อไป โปรดติดตามตอนต่อไปครับ

เพื่อน ๆ ลองทายเล่น ๆ ว่า "เป็ด" จะออกอะไรครับ