 (N)

ญาครูเฒ่าแห่งที่ราบสูง ด้วยวัติปฏิบัติและการเป็นบรรชิตอันเป็นเวลานาน ผู้พร้อมด้วยความแห่งสงฆ์ทุกประการจนได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเจ้าคณะตำบล เป็นพระเถระที่มีพรรษาสูงที่สุดอันดับต้นๆของอำเภอ ด้วยวัดที่อยู่ในซอก ในหลืบป่า ไม่ได้ติดถนนใหญ่เหมือนหมู่บ้านอื่น ชื่อนี้จะรู้จักกันเพียงภายในตำบลและอำเภอเท่านั้น ทุกองค์ต่างยกย่องเรื่องของความนิ่ง จิต สมาธิ ของท่านเป็นที่สุด
" โบสถ์ฉันเพียรสร้างมาร่วม 20 ปี ก็สำเร็จได้ด้วยความเพรียและความตั้งใจ
เมรุ ฉันก็สร้างได้สำเร็จตามที่ตั้งใจไว้
ศาลาอันทรุดโทรม ฉันก็บูรณะให้ใช้การได้ ไม่ต้องถึงกับสร้างใหม่ให้เสียเงินเสียทองเกินความจำเป็น
กำแพงที่พึ่งเริ่มทำ ฉันก็สร้างไปเรื่อยๆ แค่เวลาไม่นานเห็นมั้ยไกล้จะเสร็จแล้ว"
ทั้งหมดนี้ล้วนเกิดจากแรงศรัทธาญาติโยม เสมือนแรงมดแรงปลวกที่ได้ก่อร่างสร้างฐานกันจนสำเร็จลงในวันนี้ ท่านมีเพียงคำสอนเท่านั้น วัตถุมงคลไม่เคยสร้างแม้แต่ชิ้นเดียวให้คนได้ทำบุญบูชา จะมีก็เพียงแต่เหรียญแจกที่เป็นรูปพระประธานครั้งฉลองโบสถ์ เมื่อหลายปีที่ผ่านมาเท่านั้น ส่วนวิชาการการร่ำเรียนสายต่างๆจะได้มากล่าวให้ฟังกันในโอกาสต่อไป ครับผม |